Szkoła Podstawowa Nr 23 im. Tadeusza Kościuszki

 

Nawigacja

Historia szkoły

Historia szkoły

Początki szkoły w Maciejowie

Maciejów jest jedną z młodszych dzielnic Zabrza.

W 1776 roku na zachód od zabrzańskiej kuźni powstała czwarta kolonia założona przez Mathiasa von Wilczek, nazwana na cześć założyciela „Mathesdorf” czyli Maciejów. W 1781 roku składała się ona z 20 zagród. Według spisu powszechnego w 1867 roku  w Maciejowie mieszkało zaledwie 178, a w 1885 roku już 276 mieszkańców.

W 1905 roku do Maciejowa przyłączono kolonie Gwozdek i Kuźnicę. Od tego czasu  znacząco wzrosła liczba ludności. W 1910 roku wynosiła już ona 1381 osób.

 5 stycznia 1927 roku Maciejów, liczący wówczas 2223 mieszkańców i obejmujący obszar 175 hektarów,  przyłączono do Zabrza.

 Wraz ze wzrostem liczby mieszkańców zaczęto myśleć o szkole. W 1878 roku dla  108 dzieci z Maciejowa , Kuźnicy i Gwozdka  wynajęto lokal w Kuźnicy, w którym udzielano lekcji. Pierwsze przymiarki związane z budową nowej szkoły miały miejsce w 1905 roku. Wtedy to patronat  nad nią objął Guido Henckel von Donnersmarck, który ofiarował na budowę szkoły 24500 marek. Oddanie szkoły do użytku planowano na sierpień 1906 roku. Ostatecznie jednak budowę zakończono rok później w 1907 roku.
W kwietniu rozpoczął się nowy rok szkolny w Katholische Volksschule ,a 16 kwietnia 1907 roku została ona uroczyście poświęcona. Było to jedno z ważniejszych wydarzeń w historii Maciejowa . Pierwszym kierownikiem szkoły został Robert Wrublick z Żernik. Wśród zaproszonych gości był ówczesny Powiatowy Inspektor Szkolny Polatzek, który został ojcem chrzestnym nowej placówki oświatowej. Matką była pani Schmidt z domu Wrublick. Podczas uroczystości obecny był Przewodniczący Zarządu Szkolnego Franz Schymon. Jak podaje kronika szkoły, dzieci zostały poczęstowane kiełbasą i bułką.

Nowy budynek szkolny posiadał cztery izby dla sześciu klas oraz mieszkanie kierownika szkoły. Sale lekcyjne były duże i jasne. W każdej  klasie znajdowały się tablica i stół dla nauczyciela. Dzieci siedziały w czteroosobowych ławkach. Szkoła została wyposażona  w mapy i obrazy do geografii, obrazy do historii, języka niemieckiego i przyrody, modele do rysunków oraz przyrządy do nauczania fizyki. Nauka przebiegała w duchu pruskiego porządku i dyscypliny. Nauczyciele próbowali uczynić z uczniów użytecznych obywateli. Nie zawsze było to łatwe i lekkie. Zdarzało się, że na ucznia krnąbrnego, który nie chciał się uczyć, musiano użyć „rózgi”. Dzieci dostawały razy na wyciągniętą dłoń, a w szczególnych przypadkach chłopcy na wypięte pośladki. Innymi karami było stanie w kącie, uczenie się na pamięć czy pisanie za karę tekstu .Jeżeli chodzi o przedmioty nauczane w szkole, to szczególny nacisk położono na naukę religii. Ważne było też nauczanie języka niemieckiego, którego program obejmował ćwiczenia w czytaniu, pisaniu i mówieniu, musiały się one ściśle ze sobą łączyć. Zwracano uwagę na gramatykę. Na lekcjach matematyki uczniowie doskonalili umiejętności wykonywania obliczeń w zakresie: czterech podstawowych działań, ułamków zwykłych i dziesiętnych. Rozwiązywali zadania z treścią.  Dzieci uczyły się historii ze szczególnym uwzględnieniem historii  Prus, poznawały geografię najbliższego otoczenia, Niemiec oraz ogólną. Uczyły się także o budowie organizmu ludzkiego, o faunie i florze Niemiec i krajów południowych, o ruchu ciał, o cieple, świetle, magnetyzmie i elektryczności. Program nauczania śpiewu mówił, że dziecko powinno nauczyć się odważnie śpiewać w chórze i solo, szczególnie pieśni ludowe. Klasy starsze uczestniczyły w lekcjach gimnastyki, zaś w klasie młodszej  obowiązywała na lekcjach tego przedmiotu wyłącznie forma zabawowa. Uczniowie wszystkich oddziałów uczyli się robót ręcznych. Od 1872 roku językiem wykładowym na Śląsku był język niemiecki. Powstanie nowej szkoły oraz poprawa materialna ludności sprawiła, że większość dzieci zaczęła systematycznie  do niej uczęszczać. Dzieci nie musiały się już trudnić pracą zarobkową. Spółka Bracka zaopatrywała biedniejsze dzieci górnicze w potrzebne przybory szkolne, książki i zeszyty.

Okres rozkwitu szkoły minął jednak szybko. Nadszedł czas pierwszej wojny światowej, powstań śląskich i plebiscytu. W szkołach stacjonowały wojska alianckie, policja i powstańcy. W trakcie plebiscytu, który odbył się 20 marca 1921 roku, 523 mieszkańców Maciejowa opowiedziało się za przyłączeniem obszaru plebiscytowego na Górnym Śląsku do Polski, zaś 363 za jego pozostaniem w państwie niemieckim. Mimo takiego wyniku Maciejów z częścią powiatu zabrskiego pozostał w Niemczech. Po plebiscycie zakwaterowano w szkołach uchodźców niemieckich  z tej części Śląska, która została oddana Polsce. Sale lekcyjne zamieniono w mieszkania. Dopiero w połowie 1925 roku oddano wszystkie szkolne pomieszczenia prawowitym właścicielom.  Szkoły wymagały gruntownego remontu , większość trzeba było zaopatrzyć w nowe sprzęty.

 15.07.1929 roku Rada Pedagogiczna szkoły w Maciejowie zwróciła się do nadburmistrza miasta o przeprowadzenie w niej remontu. Zwrócono uwagę na zagrożenie bezpieczeństwa  wynikające z nieszczelności pieca w kuchni, usterek w salach lekcyjnych i fatalnym stanie tablic szkolnych. W październiku 1930 roku firma Oskara Kublicka dokonała modernizacji instalacji wodno- kanalizacyjnej. Doprowadziła wodę do wyznaczonych pomieszczeń, odprowadziła ścieki oraz wybudowała szambo. Za solidne wykonanie tych prac otrzymała podziękowanie od szkoły.

W latach1933 -1934 naszą szkołę całkowicie przebudowano. Przetarg na jej rozbudowę wygrała firma Gebr. Bauckmeier, Baugeschäft. Po przeprowadzeniu analizy statystyczno- wytrzymałościowej konstrukcji budynku oraz ustaleniu rodzajów materiałów budowlanych potrzebnych do przeprowadzenia remontu, firma dokonała przebudowy i rozbudowy szkoły. W czerwcu 1934 roku firma „Schlesischer Schulbedarf“ należąca do Heinricha Schmidta  wykonała prace malarskie oraz stolarskie. Wyposażyła szkołę w tablice, ławki, stojaki na mapy, kałamarze. Z firmą współpracowali miejscowi rzemieślnicy, których efekty pracy zostały docenione. 

13 VIII 1934 roku oddano do użytku 16 klas, kancelarię dla kierownika, pokój  nauczycielski, dwie sale pomocy naukowych i kuchnię.

Lata trzydzieste XX w. to okres nacjonalizmu  i tendencji faszystowskich. Wraz ze zwycięstwem hitleryzmu w Niemczech podporządkowano oświatę i wychowanie teorii narodowego socjalizmu. Zadaniem szkoły stało się rozbudzenie w młodzieży miłości do swego narodu. Po dojściu Hitlera do władzy ministerstwo wydało zakaz przynależności  uczniów do  organizacji innych niż Hitlerjugend i jej przybudówek. Obok wiszącego nad tablicą krzyża, pojawił się portret A. Hitlera. Nastał czas walki z Kościołem. W 1938 roku wyrzucono krzyże z klas szkolnych , a rok później mimo protestów rodziców i biskupa usunięto religię ze szkoły . Pod koniec wojny kierownikiem szkoły został nauczyciel o nazwisku Hanf, który zastąpił Konrada Ließa. W latach 1939-1944 piwnice szkoły przerobiono na schron, podpierając słupami sklepienie. Pod koniec stycznia 1945 roku z powodu nasilenia się działań wojennych szkoła zawiesiła działalność.

Od 1907 do 1945 roku szkoła zmieniała numerację i nazwę. Długie lata występowała jako Katholische Volksschule Mathesdorf . W 1929 roku szkoła została przemianowana na Katholische Volksschule 35 (Katolicką Szkołę Powszechną nr 35), co związane było z przyłączeniem Maciejowa do Zabrza. Jeszcze przed 1938 rokiem otrzymała numer 24 (Knaben und Mädchenschule 24).

Szkoła w latach 1945-2000

Po przejściu frontu w połowie marca 1945 roku wojewoda Aleksander Zawadzki zatwierdził Prezydium Zarządu Miasta Zabrze mianując Pawła Dubiela na prezydenta miasta. 19 marca 1945 roku o godzinie 10.00 na placu przed urzędem miejskim miał miejsce akt przejęcia miasta przez Państwo Polskie. W kwietniu tego samego roku inspektorem oświaty został Wiktor Mola, na którym spoczęło zadanie zorganizowania szkolnictwa. W Zabrzu było wówczas blisko 16 tysięcy  dzieci w wieku szkolnym. Trzeba było stworzyć dla nich odpowiednie warunki nauki, a także zapewnić częściowe wyżywienie i inne formy pomocy materialnej. Było to trudnym zadaniem, gdyż do tego przedsięwzięcia, miał nieliczną grupę nauczycieli i wychowawców.

4 kwietnia objęcia placówki dokonał  nowy kierownik szkoły Leon Woźniak delegowany tu przez Kuratorium z Katowic. Przez 10 dni  zapisywał   dzieci do szkoły, a popołudniami uczył pieśni „Boże coś Polskę”, hymnu narodowego i „Cześć polskiej ziemi”. 14 kwietnia 1945 roku rozpoczęto nowy rok szkolny nabożeństwem w miejscowym kościele św. Macieja. Po raz pierwszy odśpiewano tu „Boże coś Polskę”. Pierwszy rok nauki zakończył się w lipcu, a następny rozpoczął się już  we wrześniu tego samego roku.

1 września 1945 roku 648 uczniów, w tym 330 dziewczynek i 318 chłopców, rozpoczęło naukę w 14 oddziałach. Grono pedagogiczne składało się z kierownika i 11 nauczycielek. Od początku wiele wysiłku wymagało scalenie dzieci autochtonów z dziećmi napływającymi z różnych części Polski. Czynniki, które utrudniały pracę nauczycielom i naukę dzieciom to: nieznajomość u uczniów języka polskiego, ze względu na długi okres obowiązywania języka niemieckiego oraz  częste nieobecności dzieci w szkole. Wynikiem tego, w okresie powojennym, była bardzo niska promocja uczniów do klas wyższych.

             Do ważniejszych wydarzeń w życiu szkoły należał dzień 14 czerwca 1946 roku, w którym nadano Szkole Podstawowej Nr 23 w Zabrzu imię Tadeusza Kościuszki. Podczas uroczystości obecni byli Prezydent Miasta Zabrze Paweł Dubiel , Inspektor Szkolny Wiktor Mola oraz Prezes ZNP Fichil. O tym szczególnym dniu informowały rozklejane po mieście specjalne afisze.

Po wojnie  szkoły nawiązywały kontakty z zakładami pracy, które w czynie społecznym wykonywały pomoce naukowe potrzebne do nauki oraz służyły niezbędną pomocą. Również nasza szkoła oczekiwała wsparcia. 20 września 1946 roku patronat nad nią objęło Zabrzańskie Przedsiębiorstwo Przemysłu Węglowego.

Rok 1946 obfitował w ciekawe wydarzenia. 13 października nastąpiło poświęcenie sztandaru szkoły. Uroczystość rozpoczęła się przemarszem do kościoła prowadzonym przez orkiestrę kopalni „Ludwik”. Nabożeństwo poprowadził ówczesny proboszcz parafii św. Macieja ksiądz Franciszek Biesik. Potem udano się do szkoły, gdzie wygłoszono okolicznościowe przemówienia, po czym Inspektor Szkolny Wiktor Mola przekazał  sztandar szkoły kierownikowi , a ten wręczył go uczniom. Wbijanie gwoździ odbyło się przy udziale młodzieży, która powtarzała wskazania kościuszkowskie za nauczycielką Zofią Jarosz. Uroczystość uświetnił występ chóru szkolnego dyrygowanego przez panią Sabinę Woźniak. Wszystkich obecnych, w tym również zaproszonych gości z Sosnowca, Katowic, Bytomia i Chorzowa, poczęstowano herbatą i tortem.

W latach późniejszych praca wychowawcza nauczycieli z uczniami miała, według ówczesnych władz,  przebiegać zgodnie z „jedyną socjalistyczną linią partii”. Młodzież z gronem nauczycielskim , przedstawicielami partii brała udział w pochodach pierwszomajowych, w akademiach z okazji: Milicji Obywatelskiej, ORMO, Rocznicy Wybuchu Rewolucji Październikowej, czy tych dotyczących przyjaźni polsko - radzieckiej. 21 kwietnia 1948 roku reprezentacja szkoły ze sztandarem brała udział w pogrzebie przodownika pracy Wincentego Pstrowskiego.

W lutym 1949 roku nastąpiła zmiana na stanowisku kierownika szkoły. Dotychczasowy kierownik przeszedł do Szkoły Podstawowej Nr 3 , a jego obowiązki przejął Adam Grzegorzak.  W tym też  roku, w naszej szkole, rozpoczęły naukę dzieci z rejonu szkoły nr 12, która stała się Szkołą Towarzystwa Przyjaciół Dzieci. Zakładem Opiekuńczym naszej placówki została firma „Dalgas”.

 Na przełomie lat 40 i 50 - tych wprowadzono nowe programy nauczania wydane przez Ministerstwo Oświaty. Brak nowych podręczników utrudniał pracę nauczycielom, a naukę uczniom. W 1950 roku decyzją władz państwowych usunięto religię z listy nauczanych przedmiotów. Sytuacja ta trwała, aż do wybuchu niepokojów społecznych w październiku1956 roku. Po tych wydarzeniach przywrócono religię w szkole. Oprócz podstawowych przedmiotów  nauczania od 1945 roku wprowadzono przedmiot ideologiczny „Naukę o Polsce i świecie współczesnym”, a w latach 1953 – 1955 zamieniono go na „Naukę o Konstytucji”, a później na „Wychowanie obywatelskie”. Szkoła włączała się w różne akcje i przedsięwzięcia. W lutym 1950 roku zorganizowała zabawę szkolną, dochód której przeznaczono na zakup książek do biblioteki, a w maju przeprowadzono akcję zbierania podpisów pod apelem sztokholmskim.

W czasie wakacji zorganizowano  dwa turnusy półkolonii: pierwszy dla 120, a drugi dla 70 dzieci.Półkolonie organizowano również w latach późniejszych. Uczniowie mogli brać udział w różnorodnych zajęciach, grach i zabawach . Mięli wspaniałą okazję do przedstawienia swoich dokonań artystycznych.

W październiku 1951 roku, staraniem kierownika szkoły Adama Grzegorzaka, uruchomiona została świetlica szkolna z wyżywieniem dla dzieci matek pracujących. Uczęszczało do niej ponad 100 dzieci.

 W kronice szkoły odnotowano wiele ciekawych informacji dotyczących funkcjonowania i pracy szkoły w latach pięćdziesiątych .W 1952 roku, z okazji 60 rocznicy urodzin Prezydenta Polski Ludowej, młodzież naszej szkoły podjęła do realizacji szereg zobowiązań  . 5 marca 1953 roku minutą ciszy uczczono pamięć zmarłego Józefa Stalina.

 Wiosną 1954 roku zespół artystyczny pod kierunkiem J. Przybylskiej zajął III miejsce w eliminacjach na szczeblu miejskim. Zimą 1955 roku przerwano na tydzień naukę w szkole z powodu siarczystego mrozu dochodzącego do –33 stopni Celsjusza.

Natomiast w roku szkolnym 1957/58 zakupiono dla potrzeb naszej szkoły aparat filmowy za 6900 zł. Fundusze na jego zakup pochodziły od Komitetu Rodzicielskiego, składek dzieci, dochodu z zabaw szkolnych. Połowę kwoty pokryło Kuratorium w Katowicach.

Od początku istnienia szkoły dbano o stan i wygląd jej budynku. W czasie wakacji 1960 roku został  przeprowadzony remont generalny za 130 tysięcy zł. Dwa lata później powstała nowa klasopracownia prac ręcznych dla chłopców finansowa  przez Komitet Rodzicielski, a w październiku 1963 roku otwarto w szkole gabinet lekarski. We wrześniu 1964 roku zostało oddane do użytku wybetonowane boisko szkolne. Inicjatorem tego przedsięwzięcia był nowy kierownik Stanisław Kobel. Młodzież szkolna pod opieką nauczyciela Piotra Teuerle oraz członkowie Komitetu Rodzicielskiego z przewodniczącym Waldemarem Władaczem pracowali przy jego wykonaniu.

 W czasie wakacji 1966 roku Spółdzielnia Pracy Remontowo- Konserwacyjnej przeprowadziła kapitalny remont szkoły. Zmodernizowano i odnowiono wszystkie pomieszczenia od piwnic aż po strych. Wymieniono instalacje elektryczną i centralnego ogrzewania. Zmodernizowano kuchnię i stołówkę, przebudowano ubikacje, odnowiono wszystkie sale, korytarze i sprzęt szkolny. W jednej części korytarza otwarto sklepik szkolny. Znajdujący się na podwórku mały budynek, przeznaczony wcześniej do rozbiórki, odnowiono i zamieniono na mieszkanie dla woźnego. W tym budynku znalazły również swoje miejsce harcówka i magazyn sprzętu. 1 września 1966 roku oddano do użytku nową salę gimnastyczną urządzoną w położonym opodal szkoły dawnym budynku państwa Iwanowskich. Dużą salę widowiskową ze sceną przebudowano i adaptowano na salę gimnastyczną i pomieszczenia pomocnicze. Fundatorami były władze szkolne oraz MPRB nr 1. W 1971 roku w szkole położono nowe tynki i wymalowano okna, a w 1972 roku pomalowano korytarze i sale lekcyjne oraz uzupełniono pomoce naukowe z poszczególnych przedmiotów.

Rok szkolny 1966/67 to czas reformy szkolnej. Kończył się siedmioletni, a rozpoczynał ośmioletni system nauki. W czerwcu 1966 roku po ukończeniu VII klasy część uczniów przeszła do szkół zawodowych pozostali kontynuowali naukę w klasie VIII. 17 czerwca 1967 roku ósma klasa po raz pierwszy pożegnała szkołę.

 

Reforma szkolna wprowadziła nowe przedmioty: wychowanie obywatelskie, zajęcia praktyczno - techniczne, wychowanie plastyczne oraz wychowanie muzyczne.

W 1967 roku obowiązki kierownika szkoły przejął Andrzej Wójcik.

W latach sześćdziesiątych i siedemdziesiątych prężnie rozwijało się w szkole harcerstwo. Drużyną harcerską zajmowały się kolejno: Rozalia Paluch, Maria Mika, Daniela Michalska oraz Krystyna Mokrzycka. Drużynę zuchową prowadziły: Barbara Sapińska, Teresa Kempa i Hanna Janoszka. Drużyny brały udział w pochodach pierwszomajowych, apelach, zbiórkach. Były współorganizatorami Święta Młodości i Radości.

Od 1973 roku zaczął obowiązywać w szkole system Muszyńskiego, polegający między innymi na cotygodniowych apelach poniedziałkowych, osobno dla klas I - IV i V - VIII.

W latach siedemdziesiątych szkoła brała udział w wielu spektakularnych akcjach i  wydarzeniach artystycznych. W marcu 1975 roku szkoła przystąpiła do akcji „szklanka mleka dla każdego”. Rok 1976 był szczęśliwy dla uczennicy Iwony Babioch, która zdobyła III miejsce w Międzyszkolnym Turnieju Muzycznym organizowanym w ramach akcji „Pro Musica”. W tym samym roku miało miejsce jeszcze jedno ważne zdarzenie. Była to „Biała Niedziela”. Na tydzień przed zakończeniem roku szkolnego, przeprowadzono badania około dwustu uczennic i uczniów, pod kątem przystosowania młodzieży do warunków nauki i przyszłej pracy w wybranym zawodzie. Zadbano o wystrój niektórych pomieszczeń szkolnych. Wiosną 1977 roku urządzono nową kancelarię. Ściany wyłożono drewnianą boazerią. Był to dar pana Frydrycha, ojca jednej z uczennic.

Rok szkolny 1978/79 obfitował w ważne dla szkoły wydarzenia. Wprowadzono w życie dziesięciolatkę. W zreformowanej szkole rozpoczęło edukację 55 pierwszoklasistów. Od 8 stycznia 1979 roku dzieci mogły uczyć się w nowej klasopracowni dla klas młodszych. Była to sala wyposażona w najnowocześniejsze urządzenia techniczne, potrzebne do realizacji nowego programu nauczania. W tym samym okresie zdobywaliśmy również czołowe miejsca w różnorodnych konkursach miejskich. Uczniowie zajęli III miejsce w konkursie pt.: „Bezpieczna droga do szkoły” oraz I miejsce w konkursie rysunkowym pt.: „Zabrze miastem przyszłości”.

Rok 1979 przyniósł zmianę dyrektora. Został nim Jerzy Morawiec, dotychczasowy dyrektor Szkoły Podstawowej nr 17, która została zlikwidowana. Od niej przejęliśmy sprzęty oraz liczne pomoce naukowe. Z nastaniem nowego dyrektora nastąpił szereg zmian w działaniu szkoły. Od września w specjalnie wydzielonym i przystosowanym pomieszczeniu otwarto ognisko przedszkolne. Oddano do użytku szatnię, która powstała w pomieszczeniach piwnicznych, po zamontowaniu dziesięciu metalowych wieszaków. Od października wprowadzono w klasach IV - VIII system pracowniany. Udostępniono do użytku pracownie: języka polskiego, języka rosyjskiego, biologiczną i geograficzno - historyczną. Wymalowano pięć sal lekcyjnych oraz wymieniono instalację elektryczną. Zadbano również o teren wokół boiska szkolnego. Zasadzono tam 60 drzewek robinii akacjowej. Uczniowie szkoły przepracowali w czynie społecznym 400 godzin. Wykonali prace porządkowo - gospodarcze na terenie Kąpieliska Leśnego w Maciejowie. Pomogli w przygotowaniu obiektu do sezonu letniego. Otrzymali za to pisemne podziękowanie. Z dniem 1 września 1983 roku obowiązki dyrektora przejęła Anna Gowin. Podczas jej kadencji dokonano w szkole wymiany instalacji elektrycznej. Biorąc pod uwagę organizację pracy, to tradycją lat ubiegłych, oprócz cotygodniowych apeli, przygotowywane były akademie z okazji świąt państwowych i rocznic np.: Dzień Ludowego Wojska Polskiego, Dzień Nauczyciela, Rocznica Wybuchu Wielkiej Rewolucji Październikowej, Dzień Górnika, Rocznica Wyzwolenia Warszawy, Rocznica Wyzwolenia Zabrza, Dzień Kobiet i 1 Maja. Do ważniejszych uroczystości należały: ślubowanie klas pierwszych, zabawa noworoczna, Dzień Dziecka, Dni Sportu i Kultury Fizycznej. W szkole działały drużyny harcerska i zuchowa, koło PCK, kółko recytatorskie, SKO, TPPR, LOK, SKS.

W latach osiemdziesiątych szkoła szczyciła się wieloma sukcesami w konkursach i zawodach międzyszkolnych z różnych dziedzin nauki.

 W 1983 roku uczniowie naszej szkoły przygotowani przez Janusza Zielińskiego i Edwarda Klopscha zajęli III miejsce w sportowym współzawodnictwie szkół podstawowych.

W 1985 roku Marcin Kuś, Jacek Starużyk, Krzysztof Wittky reprezentanci drużyny harcerskiej nr 97 działającej w naszej szkole zajęli I miejsce w Rowerowym Torze Przeszkód podczas Manewrów Techniczno- Obronnych na szczeblu Hufca ZHP w Zabrzu. Uczniowie ci przyczynili się również do zdobycia pucharu komendanta katowickiej Chorągwi ZHP - głównego trofeum Manewrów na szczeblu chorągwianym.

W 1985 roku Julita Machowska zdobyła I miejsce w Miejskim Konkursie Recytatorskim.

W 1986 roku Sławomir Waszczuk zdobył III miejsce w konkursie wiedzy o ZSRR - „Barwy przyjaźni”.

W 1987 roku Anna Cholewa zdobyła główną nagrodę w konkursie recytatorskim zorganizowanym w ramach Miejskiego Przeglądu Zespołów Artystycznych. Natomiast  Adam Morciszek uzyskał I miejsce w Olimpiadzie Chemicznej na szczeblu miejskim.

W 1988 roku drużyna chłopców zdobyła II miejsce w Miejskich Zawodach Piłki Koszykowej,a Agnieszka Kotowicz zajęła I miejsce w V Wojewódzkim Konkursie Krasomówczym.

 10 września 1988 roku ulicami Zabrza przeszła tradycyjnie młodzież szkolna, biorąca udział w kawalkadzie zorganizowanej z okazji Zabrzańskiego Września. Nasi uczniowie zostali najwyżej ocenieni w kategorii szkół podstawowych. Młodzież występowała w kostiumach nawiązujących do zbliżającej się Olimpiady w Seulu.

         W ramach ochrony środowiska zorganizowana została akcja, polegająca na miesięcznym wyjeździe uczniów klas trzecich mieszkających na Śląsku, w tereny czyste ekologiczne. W październiku 1986 roku uczniowie przebywali na „zielonych lekcjach” w Krynicy Morskiej, a w następnych latach w Świnoujściu, Żabnicy, Terlicku, Władysławowie, Jastrzębiej Górze, Piwnicznej, Rewalu, Pogorzelicy, Ustroniu oraz Krynicy Górskiej. Dzieci uczestniczyły w wielu ciekawych wycieczkach, poznawały atrakcyjne turystycznie miejsca, zapoznawały się z historią i kulturą regionalną odwiedzanych miejsc.

         W latach 1991- 1995 dyrektorem szkoły była Janina Burek, a po jej śmierci, obowiązki przejęła obecnie sprawująca tę funkcję Wiesława Pałuszka.

 Blisko stuletni budynek szkoły wymagał remontu. W 1993 roku zmieniono instalację grzewczą z węglowej na gazową. Dokonano również modernizacji męskich toalet. W 1996 roku wyremontowano kuchnię,  jadalnię oraz  damskie toalety . Wymalowano korytarze i sale lekcyjne. W tym samym roku przeprowadzono kapitalny remont budynku sali gimnastycznej. Rok później, po lipcowej powodzi, ponownie  musiano odnawiać pomieszczenia kuchenne. Wymiany wymagał również dach szkoły.

W latach dziewięćdziesiątych sukcesy odnosiły zespoły taneczne ”Psota” i „Estrada” prowadzone przez Marię i Małgorzatę Zdebel. Do najważniejszych osiągnięć zespołów należały:

-         Złota Dziesiątka i Grand Prix województwa katowickiego w 1997 roku.

-          Srebrna Jodła na Ogólnopolskim Festiwalu Kultury Młodzieży Szkolnej w Kielcach w 1996 roku oraz Brązowa Jodła w 1997 i 1998 roku.

-          Wyróżnienie na Ogólnopolskim Dziecięcym Festiwalu Piosenki i Tańca w Koninie w 1996 roku.

-          I miejsca w Wiosennych Paradach Zespołów Tanecznych w Czechowicach - Dziedzicach w 1997 roku.

-          I miejsca w Wojewódzkich Spotkaniach Zespołów Tanecznych w Olkuszu w 1997 i 1998 roku.

-          Wyróżnienie na Ogólnopolskim Festiwalu Zespołów Tanecznych Dzieci i Młodzieży Szkolnej w Gorzowie Wielkopolskim w 1997 i 1998 roku.  

Również inni uczniowie odnosili liczne sukcesy.

W 1992 roku laureatkami olimpiady z języka polskiego zostały: Anna Juzwa i Daria Narwusz.

W 1993 roku w Konkursie Rysunkowym „Zabrze - moje miasto” I miejsce otrzymał Tomasz Wyciszkiewicz, II miejsce otrzymała T. Wloczka, a III miejsce uzyskała M. Maciejewska.

W 1994 roku II miejsca w drugim etapie „Konkursu o ruchu drogowym” zajęli Dariusz Okula, Paweł Siuda i Marcin Pieczka.

W 1995 roku wyróżnione zostały Beata Pruszkowska i Dominika Stefańska za wypracowanie pod hasłem:” Życie rodzinne - marzenia i rzeczywistość”.

 W roku szkolnym 1996/97 Agnieszka Kurda została laureatką wojewódzkiego konkursu przedmiotowego z chemii, a Izabela Kotok i Aleksandra  Sabo otrzymały wyróżnienia  w Międzynarodowym Konkursie Matematycznym Kangur.

Następny rok był szczęśliwy dla wielu uczniów. Drużynowo zdobyliśmy III miejsce w konkursie „Wiedzy o Zabrzu” z okazji Diamentowych Godów Miasta. Beata Pruszkowska została finalistką wojewódzkiego konkursu wiedzy o rejonie pt.: ”Poznajemy historię naszego rejonu”. Wyróżniono również „Przewodnik po Maciejowie” napisany pod kierunkiem pani  Bożeny Parchańskiej. Grzegorz Wiesławski został Mistrzem Śląska w biegu na 600 metrów w kategorii 15 latków. Drużynowo zajęliśmy IV miejsce w miejskich rozgrywkach piłki nożnej.

Rok szkolny w 1999/2000 przywitał nas kolejną reformą oświaty. Wiązało się to ze zmianami struktury, treści i organizacji całego systemu szkolnego. Najważniejszą decyzją było utworzenie sześcioklasowej szkoły podstawowej.

Wiek XXI w naszej szkole.

Nowy wiek to czas sukcesów zespołu teatralno - muzycznego „Eksperyment” założonego przez panie: Halinę Papiernik i Danutę Matogę. Od początku swego istnienia zespół, co roku przygotowywał przedstawienia jasełkowe, które niezmiennie cieszyły się dużym zainteresowaniem i powodzeniem wśród lokalnej publiczności. Do największych osiągnięć należały:

-         III miejsce w Miejskim Przeglądzie Jasełek „Gwiazdo Prowadź” w 2003 roku.

-         II miejsce w Miejskim Przeglądzie Jasełek „Gwiazdo Prowadź” w 2005 roku.

-         II miejsce za spektakl „My w przyszłości” w 52 Festiwalu Kultury Młodzieży Szkolnej im. Norberta Kroczka.

 Jednych z większych przedsięwzięć artystycznych zespołu na terenie szkoły było przygotowanie przedstawienia upamiętniającego naszego patrona Tadeusza Kościuszkę. Ponadto zespół zaprezentował się w środowisku lokalnym podczas III Kongresu Ruchów i Stowarzyszeń Diecezji Gliwickiej z montażem słowno - muzycznym pt.: ”Wznieś serce nad zło” oraz na miejskiej uroczystości wręczania orderu „Kropla Tęczy”, gdzie przedstawił program zatytułowany „Z miłością”.

Laureatem czwartej edycji orderu „Kropla Tęczy” został ksiądz Eugeniusz Plichta z parafii św. Macieja, nauczyciel naszej szkoły. Takie wyróżnienia przyznawane są osobom i instytucjom bezinteresownie pomagającym dzieciom. Ksiądz  Eugeniusz Plichta dofinansowywał dożywianie dzieci, ich wyjazdy na zielone lekcje oraz zimową akcję „szklanka mleka”. Co roku organizował bezpłatną pielgrzymkę do Częstochowy dla dzieci przygotowujących się do bierzmowania oraz na Górę św. Anny dla dzieci przystępujących do pierwszej komun.

Również wielu uczniów otrzymało nagrody i wyróżnienia w konkursach miejskich i wojewódzkich.

 W roku szkolnym 2000/2001

·        II miejsce zdobył Paweł Szybko w miejskim konkursie „Jestem partnerem na drodze”

·        III miejsce zdobyła Angelika Gdula w konkursie recytatorskim poezji niemieckiej.

Następny rok szkolny 2001/2002 przyniósł kolejne sukcesy:

·        I miejsce zdobył Michał Karpiński  w miejskim konkursie plastycznym „Edukacja regionalna w edukacji europejskiej”

·        I miejsce uzyskał Kacper Samuel w konkursie plastycznym „Jak bezpiecznie spędzam czas wolny”.

Szczególnie dużo nagród zdobyli uczniowie w roku szkolnym 2002/2003:

·        VI miejsce - Dominika Cymerman w wojewódzkim konkursie dla klas VI „Przyroda wokół nas”

·        I miejsce -  Klaudia Ankowska w olimpiadzie zdrowego stylu życia PCK „Eskulapiada 2002”

·        I miejsce - Klaudia Ankowska w olimpiadzie wiedzy o zdrowiu PCK „Eskulapiada 2003”

·        I miejsce - Kacper Samuel w konkursie literackim zorganizowanym przez Straż Miejską „Nasza bezpieczna szkoła”

·        II miejsce - Karolina Butryn w konkursie plastyczno – literackim „Kochajmy zwierzęta”

·        I miejsce - Małgorzata Strojek w konkursie plastycznym „Znam swoje miasto – Zabrze w rysunkach”.

W roku szkolnym 2003/2004 czołowe miejsca w konkursach zdobywali przede wszystkim uczniowie klas starszych:

·        II miejsce - Paweł Szybko w III Otwartym Turnieju Tenisa Stołowego

·        I miejsce - Joanna Dzik w konkursie „Mały ratownik PCK”

·        I miejsce - Joanna Dzik w wojewódzkim konkursie „Mały ratownik 2004”

·        I miejsce - Monika Waliszewska w konkursie „Haft świąteczny”.

W roku szkolnym 2004/2005 nagrody otrzymali:

·        III miejsce - Marzena Kopeć w międzyszkolnym konkursie „Ekorzeźba”

·        IV miejsce - Rafał Gdula w IV Turnieju Tenisa Stołowego Młodzieży PCK

·        III miejsce - Agnieszka Rakowska  w rejonowym etapie konkursu „Mały ratownik PCK”

·        I miejsce - Kacper Samuel w wakacyjnym konkursie poetyckim „Posłuchaj, jak bije serce przyrody”

·        I miejsce – Justyna Święs w wojewódzkim konkursie plastycznym „Edukacja regionalna w edukacji europejskiej” –  „Ubranko dla Syriusza”

·        III miejsce - Dawid Szpilka w wakacyjnym konkursie poetyckim „Posłuchaj, jak bije serce przyrody”.

Bogatym w osiągnięcia uczniów był  rok szkolny 2005/2006:

·        I miejsce – Konrad Wójcik, Dawid Zwoliński, Agnieszka Rakowska w międzyszkolnym konkursie „W 80 dni dookoła Europy”

·        II miejsce – Justyna Święs w miejskim konkursie recytatorskim „Mój ulubiony wiersz Marii Konopnickiej”

·        III miejsce – Katarzyna Szostak w miejskim konkursie recytatorskim „Mój ulubiony wiersz Marii Konopnickiej”

·        I miejsce – Natalia Dąbrowska w miejskim konkursie „Krzyżówka matematyczna”

·        II miejsce – Natalia Dąbrowska w miejskim konkursie „Omnibus dla klas III”

·        III miejsce – Szymon Walkowski w Miejskim Konkursie Szachowym

·        II miejsce – Dominika Kozubska w miejskim konkursie informatycznym „Cztery pory roku – Wiosna”

·        II miejsce – Konrad Wójcik w III Festiwalu Młodych Talentów „Piosenka w Unii Europejskiej”

·        I miejsce – Konrad Wójcik w I Regionalnym Festiwalu Pieśni Patriotycznej.

Obecny rok szkolny 2006/2007 rozpoczął się znaczącymi sukcesami:

·        II miejsce –  Jakub Kramarz w konkursie plastycznym „Święty Kamil – Patron Zabrza”

·        I miejsce – Dominika Pajunk w konkursie poetyckim „Święty Kamil – Patron Zabrza”

·        IV miejsce – klasa III  w Miejskim Turnieju „Dwa ognie”.

W roku szkolnym 2005/06 szkoła przystąpiła do projektu „Pracownia internetowa w szkole podstawowej”. W wyniku tego projektu szkoła wzbogaciła się o nową pracownię internetową, wyposażoną w nowoczesny sprzęt i oprogramowanie.

W tym samym roku dokonano modernizacji pokoju nauczycielskiego, sekretariatu i gabinetów: dyrektora oraz pedagoga. Wymalowano te pomieszczenia oraz wymieniono w nich meble. W związku z trwającymi przygotowaniami do obchodów 100-lecia budynku szkolnego, szczególnie zatroszczono się o jego wygląd i funkcjonalność. Do ważniejszych remontów można zaliczyć wymianę sieci centralnego ogrzewania, drzwi wejściowych, a także okien na korytarzach szkolnych, wyremontowanie kotłowni, odnowienie przedsionków. Wybrukowano  również dojście do szkoły, wyłożono  schody kafelkami oraz założono antypoślizgowe progi. Zadbano też o estetyczny wygląd klas. Wymalowano wszystkie sale i korytarze szkolne. Wyremontowano boisko szkolne oraz pomalowano ogrodzenie wokół szkoły.

Obecnie, dzięki ofiarnej pracy nauczycieli, możemy pochwalić się wieloma  sukcesami. Nauczyciele podnoszą swoje kwalifikacje, wielu z nich jest nauczycielami dyplomowanymi. W roku szkolnym 2004/2005 szkoła brała udział w akcji „Szkoła z klasą” organizowanej pod patronatem Prezydenta Rzeczpospolitej Polskiej, przez „Gazetę Wyborczą” i Fundację Centrum Edukacji Obywatelskiej. Tytuł „Szkoły z klasą” otrzymały placówki, które wykonały wszystkie zadania: dobrze uczyły każdego ucznia, sprawiedliwie oceniały, uczyły myśleć i rozumieć świat, rozwijały społecznie, pomagały wierzyć w siebie oraz przygotowywały do przyszłości. Na podstawie decyzji komisji przyjmującej sprawozdania nasza szkoła otrzymała w 2005 roku certyfikat „Szkoły z klasą”.

Rok później nauczyciele przystąpili do akcji „Nauczyciel z klasą”. Prezentowali na stronach internetowych scenariusze lekcji, prowadzonych metodami aktywnymi jak na przykład - metoda projektów. Były one oceniane przez specjalnie powołane komisje. Tytuł „Nauczyciela z klasą” otrzymały Gabriela Biadacz, Aleksandra Domagalska - Stanik, Danuta Kołodziej, Halina Papiernik, Alicja Samuel, Renata Wójtowicz oraz Maria Zdebel.

W kwietniu 2006 roku uruchomiony został ogólnopolski program edukacyjny „Ratujemy i Uczymy Ratować”, mający na celu upowszechnienie zasad udzielania pierwszej pomocy wśród uczniów klas I-III szkół podstawowych. Mariola Sołowska oraz Maria Zdebel uczestniczyły w szkoleniu, podczas którego nauczyły się elementów łańcucha przeżycia, resuscytacji krążeniowo - oddechowej oraz obsługi defibrylatora, następnie przekazały najważniejsze informacje uczniom. Fundacja WOŚP przekazała szkole materiały dydaktyczne oraz fantomy do nauki pierwszej pomocy. 

W szkole działają liczne koła zainteresowań oraz prowadzone są zajęcia pozalekcyjne: zespół muzyczno - teatralny "Eksperyment", szkolne koło PCK, kółko ekologiczne, kółko matematyczne, redakcja gazetki szkolnej "Figielki", kółko informatyczne, zajęcia plastyczne dla klas I - III, SKS, kółko szachowe, gry i zabawy, kółko europejskie "Dzieciaki z Europaki",  kółko literacko - plastyczne, zajęcia ruchowo – taneczne, SKKT „Włóczęga”.

Co roku wiosną odbywa się w naszej szkole  impreza środowiskowa,  na którą zapraszani są rodzice, przyjaciele szkoły, władze miejskie. Odbyły się już imprezy pod hasłem:

·        Dni Unii Europejskiej - 2003 rok

·        W zdrowym ciele zdrowy duch - 2004 rok

·        Festiwal Nauki - 2005 rok

·        Festiwal Kultury - 2006 rok

         Szkoła Podstawowa nr 23 im. Tadeusza Kościuszki stała się centrum kulturalnym Maciejowa. Swoje miejsce znalazła tu Filia Biblioteki Miejskiej nr 3, którą chętnie odwiedzają uczniowie naszej szkoły. Rada Dzielnicy Maciejów zaadoptowała na swoje potrzeby pomieszczenie na II piętrze. Wspiera ona aktywnie wszelkie przedsięwzięcia naszej szkoły. Od 12 stycznia 2001 roku przy szkole działa świetlica środowiskowa „Maciejka” pod patronatem Stowarzyszenia Rodzin Katolickich. Inicjatorami takiej działalności oświatowej byli Wiesława Pałuszka oraz Paweł Stempski. Prowadzona jest ona przez nauczycieli naszej szkoły.

W 2004 roku zostało założone Szkolne Koło Krajoznawczo - Turystyczne ”Włóczęga”, które skupia wokół siebie pasjonatów turystyki pieszej.

Nasza szkoła wychowała już wiele pokoleń młodzieży. Uczą się w niej dzieci i wnuki pierwszych uczniów, a nawet prawnuki. Odchodzą uczniowie, nauczyciele. Zmieniają się losy miasta i kraju . A szkoła trwa i oby jeszcze długo mogła obchodzić kolejne jubileusze